استان اصفهان با ظرفیتهای مناسب درزمینه گیاهان دارویی در تولید و کشت موسیر و گلرنگ رتبه اول را دارد.
اراضی کشاورزی بدون هیچ محدودیتی مورد هجمه سودجویان قرار گرفته است؛ سودجویانی که به دنبال تغییر کاربری اراضی کشاورزی و تبدیل آنها به ویلا و مسکن هستند.
ضایعات گسترده محصولات کشاورزی در اصفهان، نتیجه ترکیبی از خشکسالیهای مکرر، استفاده از فناوریهای قدیمی و کمبود زیرساختهای مناسب است.
بحران کمآبی به یکی از بزرگترین چالشهای بخش کشاورزی اصفهان تبدیل شده است.
توان اقتصادی روستاهای کشور در حالی نادیده گرفته یا کمتر دیده میشود که ۲۰ تا ۲۳درصد از سهم ارزشافزوده تولیدی و یکچهارم اقتصاد کشور را روستائیان تأمین میکنند.
با تدوین الگوی کشت متناسب با شرایط اقلیمی و منابع آبی محدود استان اصفهان، کشت محصولات کمآببر و مقاوم به خشکی افزایشیافته و وابستگی به منابع آبی کاهشیافته است.
ناترازیهای حوزه انرژی علاوه بر نفت و گاز، تا حوزه برق نیز گسترده است؛ اما قطعی برق در برخی از استانها بهویژه در اوج گرما نهتنها برای شهروندان، بلکه برای صنایع مختلف و حتی کشاورزان نیز شرایطی سخت ایجاد کرده بود.
استان اصفهان یکی از قطبهای شاخص کشاورزی، از تولیدکنندگان محصولات باغی، سبزی و صیفی، دومین استان مولد گل و گیاهان زینتی است که برای صادرات محصولات کشاورزی ظرفیتهای مناسبی دارد.