با هر قطعی، امید از بین میرود
اطرج با تأکید بر آسیبهای روحی و روانی قطعیهای مکرر افزود:
«مهمترین اتفاقی که با هر بار قطع شدن اینترنت میافتد، از بین رفتن امید در بین کسبوکارهای آنلاین است. بعد از جنگ ۱۲ روزه، مردم مجدد امیدوار شدند. بعد از آن حوادث دیماه رخ داد و اینترنت کلا قطع شد. سپس جنگ رمضان رخ داد. این بار چون اینترنت به طور کامل قطع نشد و نت ملی متصل بود، وضعیت بهتر از حوادث دیماه بود. ولی آمار در کل خوب نیست.»
اقدام مثبت استانداری اصفهان در روزهای اول قطعی
محمد اطرج با اشاره به پیشرو بودن استان در حمایت از کسبوکارهای دیجیتال، گفت:
«دبیرخانه شورای فضای مجازی استان از همان روزهای اول، به کسبوکارهایی که نیاز فوری به اینترنت داشتند و معرفی میشدند، به صورت خصوصی دسترسی محدود میداد. اصفهان در این حوزه نسبت به همه استانها جلوتر بوده است.»
ارائه طرح طبقهبندی کاربران به وزیر ارتباطات
رئیس نظام صنفی رایانهای اصفهان از ارائه یک طرح جامع به وزیر ارتباطات خبر داد و تصریح کرد:
«ما طرحی بردیم که در هر شرایطی بتوانیم اینترنت کشور را پایدار نگه داریم. در این طرح مطرح شد که کاربران را طبقهبندی کنیم. این بحث را با اینترنت طبقاتی اشتباه نگیرید. ما سطوح دسترسی را در چهار سطح مشخص کردیم و بحث نظارت را پررنگتر کردیم.»
اطرج ادامه داد: این طرح حدود ۱۲ بهمن به وزیر ارتباطات داده شده و اخیراً شهید لاریجانی نیز از شورای عالی امنیت ملی به شورای عالی فضای مجازی ابلاغ کردند که «اینترنت کشور به صورت سطوح دسترسی مشخص و همیشه پایدار باشد».
آیپی کسبوکارهای دارای مجوز در حال باز شدن است
«بعد از قطعیهای مجدد، اکنون با همین سطحبندیها اتصال برقرار شده است. حتی آیپی کسبوکارهایی که ثبت شدهاند در حال بازگشایی است. کسبوکارهای دارای مجوز، دچار قطعی نشوند. معمولاً سوءاستفادهها از سوی افراد بینام و نشان رخ میدهد.»
مشکل اصلی؛ مردم اینترنت ندارند
اطرج به یک چالش اساسی دیگر اشاره کرد:
«حتی اگر به خود کسبوکار اینترنت بدهیم، مردمی که اینترنت ندارند، از آن خرید نمیکنند. مشکل دیگر نبود یک موتور جستوجوی قوی ملی است. سایت ایران دات آی آر فعال شده، ولی این یک موتور جستوجو نیست.»
همچنین درباره کسبوکارهای اینستاگرامی افزود: وقتی دسترسی به اینستاگرام قطع میشود، حتی اگر خود عرضهکننده دسترسی داشته باشد، فایدهای ندارد.
احراز هویت اینترنت پرو
چهار نهاد مشخص شده برای دریافت اینترنت پرو:
-
سازمان نظام صنفی رایانهای کشور
-
اتحادیه کسبوکارهای مجازی
-
اتاق بازرگانی
-
اتاق اصناف
اطرج در مورد تعرفهها انتقاد کرد:
«چطور همین اینترنت تا پیش از جنگ مبلغی متعارف داشت ولی الان چند برابر شده است؟»
اینترنت چند بعد دارد
کرمانی، فعال صنفی، گفت:
«اینترنت چند بعد دارد: بعد ارتباطی، زیرساختی، ابزاری و اجتماعی. متأسفانه تصمیمگیرندگان فقط یک بعد از آن را میبینند. تصورشان این است که اگر اینترنت قطع شود، امنیت بیشتری تأمین میشود. من نقد جدی به این نگاه دارم.»
او به یک تناقض اساسی اشاره کرد:
«قطع کردن موبایل برای ایجاد اختلال در شورش در دنیا سابقه دارد، اما محدود و موقت. حالا اگر هدف کنترل ارتباط است، چرا به هشت برابر قیمت روی موبایل اینترنت باز میشود؟»
اینترنت زیرساخت عدالت است
«اینترنت مثل جاده است، مثل بازار. یک زیرساخت عظیم برای توزیع عدالت اقتصادی، آموزشی و فرهنگی است که بدون اینترنت بینالملل قابل دستیابی نیست.»
نقد به بعد ابزاری:
«بعد از فشارهای صنفی، روی سیمکارتها اینترنت بینالملل را فعال کردند. کسی که سرورش جای دیگری نصب است، سیمکارت را چه کار کند؟ تعداد آیپیهایی که دسترسی محدود به اینترنت بینالملل دارند، زیر ۲ درصد است.»
زنگ خطر مهاجرت استعدادها
کرمانی هشدار داد:
«حجم مهاجرت فقط به بهانه اینترنت بسیار بالاست. بالای صد نفر از سال قبل تا حالا که قصد مهاجرت نداشتند و درآمد ارزی داشتند، فقط به خاطر اینترنت رفتند به کشورهایی نظیر عمان، ترکیه، اسپانیا و ارمنستان.»
«تمام کشورها برای افزایش سرمایه اجتماعی اینترنت سریع و پایدار میدهند. اما در کشور ما اینترنت را قطع و ناپایدار میکنیم و اهمیتی برای سرمایه اجتماعی قائل نیستیم.»
آمار بیکاری؛ ۴۰ درصد فریلنسرها بدون درآمد
آمارهای تلخ از وضعیت فریلنسرها:
-
۴۰ درصد فریلنسرها به کلی درآمدشان را از دست دادند.
-
۳۰ درصد کارکنان شرکتها تعدیل شدند.
-
۳۰ درصد شرکتها از بین رفتند.
-
یعنی ۴۰ درصد فریلنسرها و ۶۰ درصد کارکنان کلاً درآمدشان را از دست دادند.
پیشبینی از آینده روشن نیست
کرمانی در پایان اظهار داشت:
«این نوع رفتار، کاربرد اینترنتهای ماهوارهای را عمومیتر خواهد کرد و شناسایی جاسوسها را از غیرجاسوسها سختتر میکند.»
«تخصصهایی که در گوشهوکنار دنیا مورد نیاز است، در ایران به دلیل همین قطعیها و ناپایداریها از دست رفته است.»
«پیشبینی من این است که تا چند سال آینده، دیگر نتوانیم شرکت بزرگ فناوری اطلاعات در ایران و اصفهان داشته باشیم. استعدادها کمیاب شده و بسیاری از آنها عملاً از کار افتادهاند.»
